و ( براى زنده شدن مرده ) خداوند بحضرتش امر فرمود چهار مرغ را كه عبارتند از ، طاوس ، و كركس ، و خروس ، و مرغ آبى ، ذبح نمايد ، و ( مراد از ) طاوس زينت دنيا است و كركس طول امل و خروس شهوت و مرغآبى حرص كه خدا ( به اشاره و كنايه ) ميفرمايد : اگر دوست ميدارى قلبت زنده شود به من و مطمئن گردد بايد بيرون نمائى اين چهار صفت را از قلب خود ، زيرا اگر در قلبى اين صفات باشد به من مطمئن نميشود « 1 » . ( شيخ صدوق رحمه الله فرمايد ) پرسيدم از او : چگونه خدا از ابراهيم پرسيد كه آيا ايمان ندارى ، با اينكه عالم بود به حال آن حضرت ، و ميدانست كه ايمان كامل دارد . در جواب گفت : چون سؤال آن حضرت كه گفت : خدايا به من بنمايان چگونه مرده را زنده ميگردانى ، به صورت ظاهر موهم آن بود كه يقين نداشته و بدگمانى در باره او پديد مىآمد ، و خداوند از او اقرار گرفت تا اين توهم و خيال بى جا از حضرتش زايل شود و اين تهمت از او دور گردد و از شك ( بردن در حق او ) تبرئه شود . 9 - حديث كردند ما را . . . از حضرت صادق عليه السّلام كه ميفرمود : فرموده

--> « 1 » تعبيراتى كه محمّد طيفور در بارهء صفات مرغها گفته از ذوق نظر خود او است و من روايتى را نديده‌ام و علامه مجلسى كه در روايات يد طولائى داشته در حيوة القلوب ميفرمايد ( اين سخنان ابن طيفوره مستند بحديث نيست و محل اعتماد نيست ) و احتمال ميرود كه روايتى شايد به نظر او رسيده كه ما به آن دست نيافته باشيم ، و تحقيق در اين مطلب و مرغها در باب 385 از بيان حضرت صادق عليه السّلام بيايد ان شاء اللَّه .